Vrijwilliger Dick blikt terug op toptijd

Het is alweer een aantal weken geleden toen ik aankwam bij Local Dreamers. Ik moet zeggen dat deze tijd voorbij is gevlogen. Voor mijn tijd bij LD was ik al tien weken op reis in Zuid-Amerika, maar nergens is de tijd zo snel gegaan als hier en dat is natuurlijk een erg positief teken! Een korte terugblik op mijn tijd als vrijwilliger.

Door: Dick van Dam

Binnenkomst

Mijn eerste dag bij LD ben ik begonnen met een gesprek met de kersverse coördinator, Roland. Het leek mij een rustige, relaxte jongeman. Later heb ik gemerkt dat dit ook wel eens anders kon zijn… Ik was met de intentie hierheen gekomen om voetbaltraining te geven, maar uit dit gesprek bleek dat ik mij naast voetbal ook bezig zou gaan houden met Engelse les en zwemles. In het begin moest ik even wennen aan dit idee, maar gedurende deze vier weken merkte ik dat deze combinatie het vrijwilligerswerk alleen maar boeiender en uitdagender maakte. Ook kreeg ik van Roland in dit gesprek de vraag of ik het weekend meewilde naar Canoa, een vissersdorpje aan de kust. Dit leek mij een ideale binnenkomer.

Na het gesprek kon ik kennismaken met de andere studenten en vrijwilligers.. Dit was wel even schrikken, man, man, man…. wat een praatjes hadden ze allemaal! Hier moest ik even doorheen prikken, want ik merkte al snel dat het topmensjes waren! Ik werd zelfs goed ingewerkt door Joep en Robert. Toen ik deze studenten zag leek mij dit onmogelijk, maar ze hebben het naar behoren gedaan!

Canoa

Nadat ik de eerste week heb meegedraaid bij de Engelse les en de voetbaltraining was het op donderdagavond tijd voor Canoa. Donderdagnacht de bus ingestapt met een hele club van LD. Er gingen zelfs vier jongens mee van de voetbalschool, mooi om te zien was dat die jongens daar de tijd van hun leven hadden. De reden dat we naar Canoa gingen was om een voetbalwedstrijd te spelen. LD had namelijk twee jaar geleden geld ingezameld om een bijdrage te leveren aan een nieuw voetbalveld. Dit had te maken met het feit dat Canoa getroffen was door een aardbeving. Wij werden uitgenodigd om een wedstrijd te spelen tegen het lokale team. Aan de wedstrijd ging een gehele ceremonie vooraf. Daarna mochten wij aantreden.

Bij rust stonden we 3-1 achter en we wisten dat we aan de bak moesten om onze rug te rechten. We zouden LD niet zijn, als ons dit niet zou lukken. Gelukkig wisten we het om te draaien naar een 4-6 overwinning en kon LD met opgeheven hoofd het veld verlaten. De rest van het weekend was er veel ruimte voor gezelligheid en heb ik met een aantal anderen nog een poging gewaagd om te surfen. Kortom, het was een topweekend voor mij en ideaal om iedereen beter te leren kennen!

De lessen/trainingen die ik heb mogen geven hier samen met de andere vrijwilligers/studenten vond ik ook echt een leuke ervaring. Mooi om te zien was dat je de kinderen echt wat kon bijbrengen en dat je er daarnaast ook veel positieve reacties voor terugkreeg. Ik vond het toch ook wel grappig om te zien dat het een hele uitdaging kan zijn om de aandacht van sommige pubers te krijgen. Die konden het je soms erg lastig maken om niet boos te worden. Al weet ik dat we zelf ook jong zijn geweest.

Activiteiten buiten Local Dreamers

Heel tof vond ik dat we naast het vrijwilligerswerk als groep ook veel activitieiten buiten LD om deden. We zijn in een weekend met een aantal naar Mindo gegaan. Ook had ik de sportschool lange tijd niet van binnen gezien. De anderen wisten mij te stimuleren om zelfs hiermee naartoe te gaan. Dit was ook niet zo moeilijk, want wat waren deze gasten groot en sterk 😉 Op de eerste dag dat ik ging waren we er bijna met alle studenten en vrijwilligers. Ik wilde me iets teveel bewijzen, waardoor ik de rest van mijn tijd hier met nek/schouderklachten heb gelopen helaas.

Verder vond ik de dinsdagavonden waarbij LD een pubquiz organiseert ook altijd erg gezellig. Wat mij verder bij zal blijven is de wedstrijd die we bezocht hebben tussen Aucas en Independiente Del Valle. Ik dacht rustig, ontspannen een potje voetbal te gaan kijken in het zonnetje. Rustig werd het niet, want Roland ging ook mee. Hij bleek een die-hard supporter van Aucas te zijn. Na de wedstrijd twijfelde ik om naar de dokter te gaan, wat had ik een last van mijn oren…

Al met al heb ik een super tijd gehad bij LD! Ik vond het mooi om te zien dat de stichting erg laagdrempelig is en dat er naar iedereen wordt geluisterd. Ook weet ik zeker dat ik het heel goed getroffen heb met de andere vrijwilligers en stagiairs die hier zaten gedurende mijn tijd.

Allen bedankt!!

Leave a Reply